เรื่องราวและเบื้องหลังที่น่าสงสารของสุนัขจรจัด

ตามธรรมดาแล้วลูกสุนัขเมื่อแรกเกิดจะน่ารักมาก มีขนปุกปุยฟูรอบตัว หน้าตาน่ารัก น่าเอ็นดู ทำให้น่ารักและน่ากอด ขี้ประจบ ชอบเล่นซุกซน และทำให้คนอยากมีสุนัขไว้เป็นเพื่อน

ในจังหวัดเชียงใหม่ของเราก็เหมือนกับที่หลาย ๆ แห่งในประเทศไทยและทั่วโลก เรื่องการดูแลและช่วยเหลือสัตว์ยังไม่ค่อยมีความสำคัญเท่าไรนักกับสังคม เพราะฉะนั้นลูกสุนัขจรจัดที่น่าสารจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วไม่น่าเชื่อและห่างไกลจากความช่วยเหลือ แต่ก็ยังมีชาวบ้านที่มีจิตเมตตารักและสงสารสุนัขบางท่านก็นำลูกสุนัขจรจัดไปเลี้ยงดูที่บ้าน บางท่านก็นำอาหารมาแจกแก่สุนัขจรจัดตามถนนทุกวัน แต่ก็ยังน่าเศร้าใจที่ยังมีสุนัขจรจัดอีกมากหลายที่ยังถูกทอดทิ้งไม่มีใครให้ความเอาใจใส่เหลียวแล

และนอกจากนั้นก็ยังมีการซื้อขายลูกสุนัขที่มีเชื้อสายพันธ์ผสม มีชื่อเสียง(เพ็ดดีกรี) ที่ได้มาจากการผสมพันธ์ที่ไม่ถูกต้องในร้านขายสัตว์เลี้ยงทั่วไปซึ่งเป็นความจริงที่น่าเศร้าใจเมื่อคิดถึงสภาพที่น่ากลัวนั้น ในเมืองของเราไม่มีความสนใจและไม่ให้ความสำคัญกับคำว่าความปลอดภัย แทบทุกวันและเป็นของธรรมดาท่านจะได้เห็นคน ๔ คนนั่งซ้อนกันบนจักรยานยนต์โดยมีสุนัขพู๊ดเดิ้ลตัวเล็กเท่าตุ๊กตา สองขายืนอยู่บนเข่าของคนขับและมือของมันก็แตะอยู่บนราวข้างหน้าคนขับ น่ากลัวเท่านั้นยังไม่พอ บางครั้งคนขับยังมีการกางร่มกันแดดอีกด้วย สุนัขตัวโตที่ไม่มีสายพันธ์ผสม ไม่มีชื่อเสียง(เพ็ดดีกรี)ไม่ถูกนับเข้าเป็นสัตว์เลี้ยงหรือเป็นสุนัขของครอบครัว แต่ก็ยังมีบ้านหลายบ้านที่เลี้ยง “หมาไทย”เอาไว้เฝ้าบ้าน ให้อาศัยอยู่ข้างนอกบ้านในขณะเดียวกันสุนัขที่มีสายพันธ์มีชื่อเสียง (เพ็ดดีกรี) ได้ถูกเลี้ยงดูอยู่ในบ้าน

ถูกเอามาปล่อยที่ถนนและที่วัด

ลูกสุนัขที่เราเห็นเดินเกะกะหาอาหารอยู่แถวถนนส่วนมากเป็นลูกสุนัขที่เกิดจากสุนัขจรจัด แต่บางตัวก็เป็นลูกสุนัขบ้านที่เกิดจากสุนัขที่มีบ้านอยู่ สุนัขที่มี เจ้าของ สุนัขจรจัดเหล่านี้ส่วนมากแล้วไม่เคยได้รับการทำหมัน ลูกสุนัขที่เกิดขึ้นในบ้านและที่เจ้าของไม่ต้องการเลี้ยงก็ถูกนำเอามาปล่อยทิ้ง ส่วนมากแล้วลูกสุนัขเหล่านี้จะถูกนำมาปล่อยแถวที่ ถนน ตลาดหรือวัด แทนที่จะรับผิดชอบหาที่อยู่ให้กับลูกสุนัข โดยติดต่อเพื่อนบ้านหรือคนรู้จักให้ช่วยรับเลี้ยงต่อ ที่ศูนย์แคร์ ฟอร์ ด๊อกส์ ก็เคยได้พบถุงกระสอบข้าวเจตนามาวางแอบทิ้งอยู่หน้าประตูศูนย์จากผู้ไม่ประสงค์ออกนามซึ่งในกระสอบนั้นเต็มไปด้วยลูกสุนัขหลายตัว

ถ้าท่านไปตลาด ศูนย์การค้า บริเวณที่จอดรถ ท่านจะได้พบสุนัขที่น่าสงสารเหล่านี้ ท่านจะได้พบกับดวงตาที่อ่อนแสงแสดงความเป็นมิตร เดินเกะกะ รอคอยอาหารเหลือเททิ้งจากร้านค้า จากรถเข็นขายอาหาร เดินหาอาหารตามที่ทิ้งขยะ กินแทบทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อปะทังความหิวและเพื่อความอยู่รอด มันเป็นชีวิตที่ “หมดหวัง” ความหวังหมดไปตั้งแต่แรกเริ่มถูกเอามาปล่อยทิ้ง แรกเริ่มที่มองหาเจ้าของไม่พบ ปล่อยให้อยู่แบบยถากรรม ท่านจะได้พบชีวิตที่น่าสงสาร น่าเวทนา หมดหวังเหล่านี้ได้แทบทุกแห่งแถวชุมชนไม่ว่าจะเป็นตอนเช้าหรือตอนเย็น

ถ้าเป็นที่วัด สุนัขที่น่าสงสาร ที่ถูกนำมาปล่อยเหล่านี้ต้องต่อสู้ดุเดือดมากขึ้นอีกหลายเท่านัก เพราะวัดเองก็ไม่สามารถจะหาอาหารมาเลี้ยงสุนัขเหล่านี้ได้ทั้งหมด สุนัขต้องต่อสู้หาอาหารเอง ต้องปรับตัวให้เข้ากับกลุ่มพวกสุนัขเจ้าถิ่นที่อยู่ในวัดมาก่อนให้ได้เพื่อความอยู่รอด เพราะถ้าเข้ากับพวกสุนัขที่อยู่ก่อนไม่ได้ก็หมายถึงตาย จะถูกรุมกัดและบาดเจ็บจนตาย การหาอาหารกินในวัดและตามแถวหมู่บ้านแสนจะลำบากยากเย็น เพราะส่วนมากชาวบ้านเขาก็มักจะเลี้ยง “หมาเฝ้าบ้าน”ไว้ป้องกันบ้านของเขากันอยู่แล้ว ไม่มีเศษอาหารหลงเหลือมาถึงพวก “หมดหวัง” น่าสงสารเหล่านี้ บางวัดมีสุนัขที่เจ้าของนำมาปล่อยทิ้งที่วัดร่วมร้อยกว่าตัว เป็นจำนวนที่น่าตกใจ ไม่ใช่เพราะท่านเจ้าอาวาสท่านต้องการจะลี้ยงสุนัขมากมายอย่างนี้ แต่ท่านก็ไม่สามารถจะหลีกเลี่ยงได้ และบางวัดก็ยังมีเจตนาร้ายที่ต้องการกำจัดสุนัขออกจากวัดอีกด้วย ทั้งนี้เพราะเจ้าของสุนัขที่นำสุนัขมาปล่อยไม่มีความคิด ไม่มีความกรุณาสงสารและไม่มีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้น

สถานภาพที่ศูนย์พักฟื้น แคร์ ฟอร์ ด๊อกส์

ถึงแม้จะมีผู้รับอุปถัมภ์ รับอุปการะเลี้ยงสุนัขอยู่ตลอดเวลา สุนัขที่ศูนย์รับเลี้ยงดูอยุ่ก็ยังมีจำนวนสูงมาก ศูนย์ แคร์ ฟอร์ ด๊อกส์ ได้พยายามหาผู้อุปถัมภ์รับเลี้ยง มีที่อยู่ให้กับลูกสุนัขที่ถูกปล่อยทิ้งแทนที่จะให้ลูกสุนัขเหล่านั้นเติบโดกลายเป็นสุนัขจรจัดกลางถนนเดินเกะกะหาอาหารอยู่ตามท้องถนนทั่วไป ตายด้วยอุบัติเหตุ และสาเหตุอื่น ๆ หรือไม่ก็กลายเป็นหนึ่งในพัน ๆ ตัวที่มีชีวิตอยู่อย่าง “หมดหวัง”

• งบประมาณรายได้และสถานที่พักฟื้นของศูนย์ไม่กว้างขวางใหญ่โตนัก สามารถรับสุนัขได้ประมาณ ๘๐ ตัว (รวมทั้งสุนัขแก่ด้วย) และอาจจะรับได้เกือบร้อยถ้าจำเป็น ศูนย์ได้พยายามมุ่งมั่นและตั้งใจที่จะพยายามรับสุนัขในกรณีฉุกเฉิน ที่ป่วยหนักหรือได้รับบาดเจ็บสาหัส สุนัขบางตัวเราไปรับเพื่อทำหมันหรือเป็นโรคที่ต้องได้รับการดูแลรักษา พักฟื้นอยู่ที่ศูนย์จนกระทั่งหายป่วยและเมื่อหายแข็งแรงดีแล้ว เราก็ต้องตัดใจพาเขากลับไปที่เดิม กลับไปต่อสู้ชีวิตและมีชีวิตอยู่อย่าง “หมดหวัง” เหมือนเดิม สุนัขบางตัวก็ถูกนำมาพักที่ศูนย์เพื่อรอคอยหาผู้อุปถัมภ์ บางตัวก็ไปช่วยรับมาเพื่อให้พ้นจากอันตรายจากการทำร้าย เจตนาฆ่าให้ตาย อย่างไรก็ตาม สุนัขบางตัวมาอยู่ที่ศูนย์ในสภาพที่น่าสงสารจากเรื่องราวต่อไปนี้

เรื่องจริงน่าสลดใจของสุนัขจรจัดตามท้องถนนและที่วัด

• สุนัขมักจะถูกรถยนต์ หรือรถจักรยานยนต์วิ่งทับ วิ่งชนอยู่เป็นประจำ อุบัติเหตุเกิดขึ้นขณะที่วิ่งข้ามถนน นอนหลับอยู่ข้างรถ ใต้รถหรือแม้กระทั่งนอนหลับอยู่บนขอบข้างถนนก็ไม่เว้นถูกรถชน ถูกรถทับ ศูนย์แคร์ ฟอร์ ด๊อกส์ได้รับสุนัขที่ได้รับอันตรายบาดเจ็บจากการถูกรถชนมากและเสมอ ๆ บางครั้งก็มีผู้เห็นเหตุการณ์พบสุนัขนอนบาดเจ็บจากการถูกรถชน นำสุนัขที่บาดเจ็บไปพบสัตว์แพทย์ทันทีและติดต่อ ขอความช่วยเหลือจากศูนย์ให้เป็นธุระในเรื่องค่าหมอรักษา ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ บางครั้งสุนัขที่ได้รับบาดเจ็บก็ต้องพักอยู่ที่ศูนย์เพื่อรักษาบาดแผลจนกว่าจะหายและร่างกายแข็งแรงพอเพื่อจะได้กลับไปต่อสู้กับชีวิตบนท้องถนนที่แสนน่ากลัวต่อไป บางครั้งผู้ที่เคยให้ความช่วยเหลือสุนัขที่น่าสงสารเหล่านี้ก็ยังคอยติดตามสอดส่องดูแลเท่าที่สามารถจะทำได้ นาน ๆ สักครั้งหนึ่งถึงจะมีปรากฎการณ์วิเศษเกิดขึ้นกับสุนัขที่โชคดี โดยได้รับอุปการะจากผู้เคยช่วยเหลือเขา เกิดความผูกพันสงสารรับเขากลับบ้านไปเป็นสัตว์เลี้ยงของครอบครัว สุนัขที่บาดเจ็บจากอุบัติเหตุหรือป่วยเป็นโรคร้ายแรง เช่น โรคไข้หัดอักเสบ โรคลำไส้อักเสบ และเมื่อต้องมีชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก ต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอดในทุกวิถีทาง สุนัขจรจัดเหล่านี้ก็ต้องเสียชีวิตในเวลาไม่นานด้วยโรคร้าย สุนัขที่ป่วยด้วยโรคประสาทพิการ กระดูกหัก กระดูกหลุดเลื่อน บาดแผลเปิดเน่าเรื้อรัง ความเจ็บป่วย เจ็บปวดก็ทำให้ชีวิตของสุนัขเหล่านี้สั้นลงด้วย ตายเร็วขึ้น ในบางกรณีก็อาจจะเป็นความกรุณา แต่เมื่อพบเห็น แล้วก็รู้สึกเศร้าใจ เวทนา สงสารกับชีวิตของพวกเขาที่ไม่ควรจะได้รับ บางครั้งก็มีผู้หวังดีเก็บสุนัขจรจัดข้างถนนมาให้ศูนย์เลี้ยงและสัญญาจะจ่ายค่าเลี้ยงดูช่วยเหลือ แต่เขาเหล่านั้นก็หายไป ไม่เคยรักษาสัญญาที่ให้ไว้
• เมื่อศูนย์ได้รับข่าวว่ามีสุนัขบางตัวมีปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพและศูนย์สามารถช่วยเหลือให้อาการดีขึ้นได้ ถ้าได้รับการรักษาดูแลที่ถูกต้อง ตัวอย่าง เช่น สุนัขที่อาศัยอยู่เป็นที่เป็นทางตามสถานที่จอดรถ หรือ ตามวัด ในครั้งแรกเราจะพยายามช่วย โดยแสดงการป้อนยาสุนัขวิธีง่าย ๆ ให้คนที่รักสัตว์และอาศัยอยู่ละแวกนั้นดูเป็นตัวอย่าง อย่างไรก็ตาม ถ้าเราพบสุนัขที่สุขภาพทรุดโทรม อาการสาหัส เราก็ต้องนำเขามาพักอยู่ที่ศูนย์พักฟื้น เพื่อให้ได้รับการดูแลรักษาที่ถูกต้องต่อไป เรื่องน่าเศร้าตรงที่ว่า มีสุนัขจำนวนมากที่ศูนย์กำลังให้รับการรักษาอยู่เดี๋ยวนี้เป็นสุนัขที่มีเจ้าของแทบทั้งนั้นและเจ้าของไม่เอาใจใส่ดูแลจนกระทั่งอาการอยู่ในขั้นรุนแรง

เราเชื่อว่าสุนัขจรจัดและสุนัขที่ถูกทอดทิ้งเหล่านั้น ต้องเผชิญกับความเจ็บป่วย บาดเจ็บหรือเมื่อเริ่มแก่ตัวลง จากชีวิตที่ต่อสู้เพื่อความอยู่รอด มีร่องรอยบาดแผล ไม่มีขนปุกปุย หน้าตาไม่น่ารัก ไม่น่ากอดเหมือนเมื่อตอนยังเป็นลูกสุนัข สุนัขเหล่านี้ไม่มีสภาพอยู่ในเกณฑ์ที่จะประกาศหาผู้อุปการะเลี้ยงได้ เพราะฉะนั้นศูนย์ แคร์ ฟอร์ ด๊อกส์ ก็ต้องช่วยเหลือสุนัขเหล่านี้ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีหน้าตาไม่น่ารั ก ไม่น่าเอ็นดูพอที่จะหาผู้อปการะเลี้ยงได้ แต่อย่างน้อยสุนัขจรจัดที่น่าสงสารเหล่านี้ก็สมควรที่จะได้พบกับชีวิตที่ดีขึ้นบ้าง

ติดต่อทราบเรื่องราวของสุนัขที่ต้องการความช่วยเหลือเป็นพิเศษได้ที่ลิงค์นี้